Ας μην αυταπατώμαι

 

Ας μην αυταπατώμαι

Δε φταίει ο κάθε χρόνος

γι' αυτά που δεν έρχονται

μεγάλο λάθος

να του φορτώνω παραλείψεις

λες κι είναι Θεός

τη ζήση μου να ορίζει

δειλό ανάθεμα

για τις δικές μου ελλείψεις!

Πως αναβάλλω

να με στήσω στο ειδώλιο

να με χρεώσω

όσα στο χρόνο καταλογίζω

μα είμαι μικρή και τιποτένια

δε με βρίσκω

στο βούρκο του εγωισμού

μολυβιά στο γκρίζο!

Τουλάχιστον να σώπαινα

έκλαμψη σοφίας

από τη Νέμεση

μήπως και γλιτώσω λίγο

γιατί αργά ή γρήγορα

πάνω μου θα έρθει

από τη θεία Δίκη

ποσώς θε' να ξεφύγω!

 

#TsamakiPoems

Μονόπρακτο

 

Μονόπρακτο

Επανέρχομαι

όχι όμως δριμύτερη...

Ανοίγει η αυλαία

κι εγώ κρυμμένη στον εξώστη

δίνω την ίδια πάντα παράσταση

για το αόρατο κοινό μου.

 " Καλημέρα, με ακούτε;"

#TsamakiPoems

Απάντηση στα παιχνίδια του μυαλού

Απάντηση στα παιχνίδια του μυαλού

Υπό άλλες συνθήκες...

Άπειρα σενάρια του "αν"

άλλα εξόχως γοητευτικά

κι άλλα απο_ γοητευτικά.

Κατά βάση ανούσια αναφοράς

ως νοητές εικόνες, φαντασιοπληξίες 

έως και επικίνδυνα 

στην καλλιέργεια της υποψίας...

Η μαγική σκέψη 

εύκολα ξεγελά, ξεδιψά

τη διψασμένη ψυχή

γι' αυτό προσοχή!

Η ουσία φωνάζει

στο "αλλά"

αντιλαλεί στη χασμωδία του καιρού

μα είναι η μόνη αλήθεια

και λάμπει

διπλό "α" και διπλό "λ", δύναμη!

Καλό και το μυαλό

αλλά τα μάτια καλύτερα...

Αλήθειαλάμπει!!!

 

#TsamakiPoems

Sisu

 

Sisu

Στον γκρεμό της νύχτας

με τυλίγεις αγκαλιά 

είμαι η δική σου ημισέληνος!

Εσώτερο φως 

εκπέμπει στην ίδια συχνότητα

εις διπλούν!

Λιώνει το υλικό της ψυχής

παίρνοντας το σχήμα

της αγάπης μας!

Μπροστά στο αχανές κενό

τίποτα δεν μας τρομάζει...

#TsamakiPoems

Όποτε και όταν

 

Όποτε και όταν

Τα χείλη μας βάφονται χρυσά

με τις ευχές της αγάπης

ενώ η καρδιά γεμίζει ευγνωμοσύνη.

Η θετική ενέργεια

πασπαλίζει το δέντρο της ελπίδας.

Οι ευχές εξαερώνονται

και πιάνουν τόπο

στο θρόνο του παντοδύναμου!

Λαμπιόνι σπινθηριστό

η ζήση μας

λαχταρά να χαθεί στο αιώνιο φως!

#TsamakiPoems

Διαρρηγνύοντας αμφιβολίες

 

Διαρρηγνύοντας αμφιβολίες

Κατέκλυσε το νεφέλωμα τ' ουρανού

συναισθήματα τη γη

κι ούτε μια ρίζα δε βλάστησε.

Στέρεψαν οι ωκεανοί

από το κατακλυσμιαίο πάθος

χύθηκαν οι ποταμοί αδηφάγοι

στα θαλάσσια ύδατα

κι έπειτα εξανεμίστηκε 

κάθε ίχνος ευαισθησίας.

Μάταια ο βροχοποιός

περιφερόταν στην άνυδρη γη

οι επικλήσεις του 

στείρες συγκίνησης

έπεφταν στο κενό

μόνο που στο ρήγμα της ψυχής του

δε νόησε να κοιτάξει...

#TsamakiPoems

Όσο με θυμάμαι

 Όσο με θυμάμαι

Ξυπνάει το θεριό μου

στη REM

με καταδιώκει αόρατα

βρίσκει τρόπους να με διακατέχει

κι εγώ τρέχω να προλάβω

το μέσο που θα μ' ελευθερώσει.

Σκηνές εναλλάσσονται

με την εσωτερική πάλη

να συνεχίζεται.

Τίποτα δε με γλιτώνει

παρά το πετάρισμα της καρδιάς

που με ξυπνά

αυτό που κοιμίζει τον εφιάλτη μου

με την ψευδαίσθηση του ονείρου...

#TsamakiPoems