Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2022

Κάθε μέρα για χρόνια

 


Κάθε μέρα για χρόνια



Σε μια κοινή πορεία οι ζωές μας


του πάθους χρώματα μ' ένα φιλί


χέρι με χέρι κρατάμε την αγάπη


ο χρόνος μην τη σβήσει και χαθεί.




Όσα λεπτά μετράω μακριά σου


χαμένες ώρες μ' έναν θάνατο φλερτάρουν


μόνο η σκέψη σου, κρατάει την ανάσα


κι προσδοκίες τη φλόγα, μου ανάβουν.




Το ένα χέρι γύρω απ' το λαιμό μου


το άλλο, στο κέντρο της καρδιάς


όπως απόψε μ' αγκαλιάζεις με λατρεία


έτσι το θέλω κάθε λεπτό να μ' αγαπάς.

Στάχτες και σπάργανα

 


Στάχτες και σπάργανα


Αν ό,τι πίστεψες εξαϋλώθηκε


κι όσα σιχάθηκες σπαρταρούν στη φορμόλη


ένα σου μένει μόνο:


Την ψυχούλα σου να ελευθερώσεις


από την ονειροπαγίδα

.
Πάρε το βλέμμα σου από το κενό


και κάρφωσέ το ψηλά


εκεί που ανήκεις...


Τα δάκρυα των αγγέλων


θεία λάμψη


θα γεμίσουν τον πηλό σου


εκκίνηση υπό του μηδενός


σε μια ανοδική πορεία.


Τότε μόνο


τα φτερά σου θα ανοίξουν...



Για τα εγγόνια μου ρε γαμώτο

 


Για τα εγγόνια μου ρε γαμώτο


Διαμαρτύρομαι εντόνως


και κατά παντός υπευθύνου


καθότι υποφέρω τα μάλα


στα πέριξ του κινδύνου.



Ένας ιός με άγει και με φέρει


νοσώ ή δεν νοσώ ιδού η απορία


που με βρίσκεις που με χάνεις


μέρα παρά μέρα εις στα φαρμακεία.



" Λευκοφορεμένη κόρη, μια χάρη σου ζητώ:


βαλ' το στύλεο, δις, εις τη μύτην


σαν το δις εξαμαρτείν


ό,τι έχω ή δεν έχω να φανεί στο γρήγορο τεστ


μαλακία ή και νόσος ούτως ειπείν."




Πάντα όμως την πληρώνω


δίνοντας τινά ευρώ


φεύγοντας με μια γραμμή


υπό μάλης σαν ομπρέλα


άδεια απ' τη δουλειά μου


πάλι πήρα σαν σαμπρέλα.



Τα συμπτώματα εμμένουν


δίχως όμως πυρετό


άραγε θα τον γνωρίσω όπως άλλοι


το γνωστό και μη εξαιρετέο κορονοϊό;




Διαμαρτύρομαι εντόνως


καθότι εξαίρεση αποτελώ


κι εν τοιαύτη περιπτώσει


πάραυτα θα δω γιατρό.




Δεν μπορεί όλα τα μέτρα


κάθε μέρα να τηρώ


και το ιατρικό μητρώο


να το έχω καθαρό.




Τι θα έχω για να λέω


στα εγγόνια μου εγώ;


Πως απ' τον πολύ το φόβο


φόβισα και τον ιό;

Προτού γίνεις ζώον

 


Προτού γίνεις ζώον


Φρόντιζε τα εγκλήματά σου


να μην ξεπερνούν τα άλλοθι


γιατί τότε θα καταδικαστείς


ερήμην...

Τα παιδιά της γης



 Τα παιδιά της γης


Τα παιδιά της γης πεθαίνουν

μου σπαράζουν την ψυχή

με το άδικο το αίμα

το φεγγάρι έχει βαφεί.



Ματωμένο μου φεγγάρι

στάσου λίγο να σου πω:

Τα παιδιά της γης πεινάνε

στείλ' τους λίγο φαγητό.



Απ' το σπίτι των θεών

από τα πουλιά τα σπόρια

έστω από τη μπουκιά μου

να σταθούν στα δυο τους πόδια.



Ματωμένο μου φεγγάρι

στάσου λίγο να σου πω:

Τα παιδιά της γης δειψάνε

στείλ' τους και λίγο νερό.



Απ' τη στέρνα των αγγέλων

απ' τα σύννεφα βροχή

έστω απ' τα δάκρυά μου

ο λαιμός τους να βραχεί.




#TsamakiPoems

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2022

Αποκαλόκαιρο ή τι;

 



Αποκαλόκαιρο ή τι;


Πατάτες σαν έβαζε μια γιαγιά 

όμως σάπιζαν απ' τις βροχές, κρίμα

χαιρέτησε κάποιον στο δίπλα κτήμα

"Καλό αποκαλόκαιρο τώρα πια..."


"Μη λες τέτοια, σε παρακαλώ πολύ

τα καλαμπόκια μου θέλουν το νερό

κι όσο τα σταφύλια βγάζουν καρπό

το φθινόπωρο μη σώσει και 'ρθει".


"Πείτε εσείς τα δικά σας" μιάν αστραπή

γέλασε από μακριά και στους δύο

"μια λάμψη είν' ο χρόνος και περνά".


"Τίποτα μη λέτε" σύρθηκε βουή

οι λέξεις που κάηκαν στον κεραυνό

θυσία 'γίναν στο μόχθο που γερνά.



#TsamakiPoems







Έτσι νομίζω




 Έτσι νομίζω 


Κράτησα κι εγώ μανουάλι

στα μάτια σου

όταν τα σκοτάδια μας

έσμιξαν

παραπάτησα στα πόδια σου

ο κόσμος δεν έχει να λέει

άλλωστε

τον τσαλακώσαμε στα σάβανα

στο φως χάθηκες

το σκοτάδι αραίωσε

χωρίς ενέχυρο

αόμματη

ψαχουλεύω στην τσέπη.



#TsamakiPoems